Ο λόγος που αυτό το πλαίσιο κρίθηκε απαραίτητο, προέκυψε όταν η αύξηση της εναέριας κυκλοφορίας στα τέλη της δεκαετίας του 90, είχε ως αποτέλεσμα στις αρχές του νέου αιώνα να παρατηρούνται πολλές καθυστερήσεις των πτήσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτό είχε αρνητικές συνέπειες στο επιβατικό κοινό αλλά και στο κόστος των αερομεταφορών, που επιβαρυνόταν με σχεδόν 2 δισ. Ευρώ το χρόνο. Ως λύση προτάθηκε τότε από την ευρωπαϊκή επιτροπή το Νοέμβριο του 2000, η δημιουργία κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής στη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας και των συστημάτων αεροναυτιλίας.
Βέβαια, από το 2000 έως και το 2004 το τότε Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, όπως και η ΥΠΑ, ήταν απόντες από αυτές τις εξελίξεις. Και αναφέρομαι στο 2004, όχι διότι τότε ανέλαβε η Νέα Δημοκρατία, αλλά διότι τότε – το 2004 –όλα τα κράτη μέλη έπρεπε να έχουν ήδη ξεκινήσει την εφαρμογή τους στους τέσσερις βασικούς κανονισμούς του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού, που είχαν ψηφιστεί από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, και οι οποίοι υποχρέωναν τα κράτη σε προσαρμογές των οργανωτικών δομών στους φορείς της αεροναυτιλίας.
Αν και δεν θέλω να σταθώ στο παρελθόν, οφείλω επιγραμματικά να τονίσω, ότι όταν ήρθε η Νέα Δημοκρατία στην εξουσία, η διορία αυτή για προσαρμογή είχε ήδη παρέλθει, χωρίς δυστυχώς καμία απολύτως προετοιμασία από ελληνικής πλευράς. Έτσι, ενώ την επόμενη χρονιά – το 2005 δηλαδή – τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη ήταν σχεδόν έτοιμα, η Ελλάδα βρισκόταν ακόμη στην αρχή. Μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων, η τότε Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έδωσε σημαντική προτεραιότητα στο νομοθετικό πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού.
Κατ αρχήν έπρεπε να οριστεί εθνική εποπτική αρχή αεροναυτιλίας, ανεξάρτητη λειτουργικά και οργανωτικά από τον φορέα παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας. Άμεσα μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων η Κυβέρνηση της Ν.Δ. άρχισε να διαμορφώνει έναν κοινά αποδεκτά νόμο από όλους τους εργαζόμενους και της ΥΠΑ και τους συντελεστές στης αεροναυτιλίας, και ένα χρόνο αργότερα - το 2006 - ψηφίστηκε από την Ελληνική Βουλή ο ιδρυτικός νόμος της Εθνικής Εποπτικής Αρχής Αεροναυτιλίας.
Ακολούθησε ένα χρόνο αργότερα το Προεδρικό Διάταγμα 150 του 2007 που καθορίζει την οργάνωση και στελέχωση της Εθνικής Εποπτικής Αρχής Αεροναυτιλίας. Ολοκληρώθηκε η ενεργοποίηση του εναερίου χώρου σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 730 του 2006. Συμφωνήθηκε η συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα «Blue med», που αφορά στη μελέτη βιωσιμότητας, σκοπιμότητας, λειτουργικών τμημάτων του εναέριου χώρου της Αν. Ευρώπης στα πλαίσια της εφαρμογής της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Τέλος προωθήθηκε σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την μεταφορά στο Εθνικό Δίκαιο της ευρωπαϊκής οδηγίας 23 του 2006, που αφορά τις άδειες των ελεγκτών της εναέριας κυκλοφορίας.
Το μόνο που είχε απομείνει ήταν μια σαφέστερη περιγραφή του οργανογράμματος ναυτιλίας μέσα στο υφιστάμενο οργανόγραμμα της ΥΠΑ, προκειμένου να οριστεί ακριβώς ο φορέας παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό Κανονισμό 549 του 2004 και να προχωρήσει η Εθνική Εποπτική Αρχή στην πιστοποίηση του. Δηλαδή, αυτό περιγράφεται στο παρόν νομοσχέδιο στο κεφάλαιο Α στα άρθρα 1 έως 21.
Η ολιγωρία που υπήρχε έως το 2004, είχε φέρει την χώρα αντιμέτωπη με σοβαρό κίνδυνο παραπομπής της στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την μη συμμόρφωση με τον κανονισμό 549 του 2004. Είναι πολύ θετικό, ότι η σημερινή ηγεσία άφησε το θέμα σε περαιτέρω εκκρεμότητα, και σήμερα με το νομοσχέδιο αυτό, προωθείται και στην Ελλάδα αυτό το πλαίσιο που αφορά τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό, και δίνει την δυνατότητα στην χώρα να συμμετάσχει μαζί με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη και στην δεύτερη φάση, το λεγόμενο «Process 2».
Όσον αφορά το κεφάλαιο Β΄ από τα άρθρα 22 έως 27, όπου ρυθμίζονται μεταξύ άλλων ζητήματα για τις δυνατότητες αξιοποίησης και ανάπτυξης των κρατικών αεροδρομίων και μεταφοράς πλεονάζοντος προσωπικού της ΥΠΑ σε άλλες υπηρεσίες, ακολουθήσατε και εδώ το σχέδιο που είχε προετοιμαστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση το 2008. Τότε βέβαια, οι δικές σας ηγεσίες και οι δικοί σας συνδικαλιστές ήταν αντίθετοι. Σήμερα, απ' όσα βλέπουμε, η σκληρή πραγματικότητα τους έκανε να αναθεωρήσουν. Εμείς πάντως το είχαμε πει το 2008 και το επαναλαμβάνουμε και σήμερα: Θεωρούμε ότι τα αεροδρόμια πρέπει να είναι ανταγωνιστικά και να γίνουν πόλος έλξης για την τοπική ανάπτυξη στην περιφέρεια.
Ο πυρήνας του νομοσχέδιου βεβαίως βρίσκεται στο άρθρο 22 του κεφαλαίου Β, στο οποίο, προβλέπεται η δημιουργία ανωνύμου εταιρίας διαχείρισης αεροδρομίων, στην οποία το ποσοστό των μετοχών θα είναι εξ ολοκλήρου στο δημόσιο. Υπάρχει ένα ζήτημα εδώ, καθώς στην παράγραφο 8 του ιδίου άρθρου, λέτε ότι με απόφαση της διυπουργικής επιτροπής αποκρατικοποιήσεων είναι δυνατόν να ιδρύονται ανώνυμες εταιρείες με συμμετοχή τρίτων επενδυτών. Θέλω να επισημάνω, ότι το σχέδιο νόμου στο σημείο αυτό φαίνεται λίγο πρόχειρο χωρίς να έχουν γίνει οι απαραίτητες μελέτες ώστε να διασφαλίζονται πλήρως τα εθνικά μας συμφέροντα. Ερωτήματα δημιουργούνται επίσης στο θέμα της δυνατότητας απόσπασης υπαλλήλων, δημοσίων υπηρεσιών, σε ένα χώρο που είναι τόσο εξειδικευμένος, τόσο ευαίσθητος σε θέματα ασφάλειας.
Στο κεφαλαίο Γ, από τα άρθρα 28 έως 40, ρυθμίζονται διάφορα θέματα, όπως μεταξύ άλλων η σύσταση της επιτροπής εποπτικής αρχής τελών αερολιμένων, σε εναρμόνιση της κοινοτικής οδηγίας του 2009, ο καθορισμός του ύψους των υπόχρεων καταβολής και οι διαδικασίες είσπραξης του ανταποδοτικού τέλους υπέρ της αρχής συντονισμού πτήσεων, θέματα αεροπορικής εκπαίδευσης, σχολεία πολιτικής αεροπορίας της ΥΠΑ και άλλα. Και εδώ υπάρχουν κάποια ανοικτά θέματα, που θα αναλυθούν στην κατά άρθρο συζήτηση.
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Κλείνοντας θέλω να τονίσω, ότι κανένας δεν μπορεί να νιώθει υπερήφανος για την εικόνα που έχουν τα περιφερειακά αεροδρόμια σήμερα. Η χώρα μας είναι τουριστικός προορισμός και τα αεροδρόμια αποτελούν την πρώτη πύλη εισόδου προς τη χώρα μας. Η αξιωματική αντιπολίτευση θεωρεί ότι το παρόν νομοσχέδιο καταρχήν λύνει αρκετά θέματα και συμμαζεύει την κατάσταση που επί χρόνια βρίσκεται μετέωρη. Για τον λόγο αυτό, εμείς θα υπερψηφίσουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο αυτό. Έχουμε βεβαίως επιφυλάξεις για κάποια άρθρα τα οποία θα αναλυθούν στη συζήτηση «επί των άρθρων». Ελπίζω, να βρεθούν λύσεις στα όποια ανοικτά θέματα και άρθρα υπάρχουν διαφωνίες, καθώς ρυθμίζεται ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα, που άπτεται και των εθνικών μας συμφερόντων.
Σας ευχαριστώ.
