Η σημερινή συζήτηση πραγματοποιείται υπό το βάρος του τραγικού περιστατικού της περασμένης εβδομάδας με τους 2 νεκρούς αστυνομικούς της Ομάδας ΔΙΑΣ. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό συμβάν, που αποκαλύπτει την γύμνια του συστήματος.
Δεν φτάσαμε τυχαία ως εδώ. Όλοι οι δείκτες της εγκληματικότητας έχουν εκτιναχθεί στα ύψη. Έχουν αυξηθεί τα εγκλήματα βίας - οι ένοπλες ληστείες και οι δολοφονίες ¬- κατά σχεδόν 30% από πέρυσι. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η Κυβέρνηση κωφεύει προκλητικά. Αντί να προβληματίζεται, επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την ήδη τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Αστυνομία σήμερα. Η τραγική αλήθεια είναι, ότι θρηνούμε δύο νέα παλικάρια, διότι συνεχώς μειώνεται η υλικοτεχνική υποδομή των Υπηρεσιών. Οι αστυνομικοί βγαίνουν στους δρόμους με ελλιπή εκπαίδευση, χωρίς επαρκή υλικοτεχνική υποδομή. Το καθήκον τους επιτάσσει να ρίχνονται στην μάχη κατά της εγκληματικότητας, με άνισους όρους και ουσιαστικά απροετοίμαστοι απέναντι στο έγκλημα, που μεταβάλλεται σε ποια σκληρές μορφές. Παρόλα αυτά, με υψηλή την αίσθηση του καθήκοντος και της προσφοράς προς την κοινωνία καλύπτουν αυτές τις αδυναμίες και τα κενά χάρις στις φιλότιμες προσπάθειες τους.
Δυστυχώς όμως, παρά τις όποιες φιλότιμες προσπάθειες των αστυνομικών, και παρά τις θυσίες τους, η πραγματικότητα στον τομέα της δημόσιας ασφάλειας παραμένει εξαιρετικά δυσάρεστη. Η αύξηση της εγκληματικότητας, η επαναδραστηριοποίηση της τρομοκρατίας και όλα τα φαινόμενα «μικρής» και «μεγάλης» εγκληματικότητας, τα οποία αποτελούν πλέον ρουτίνα, αποδεικνύουν πως το υφιστάμενο μοντέλο αστυνόμευσης έχει παύσει να υπηρετεί την ασφάλεια του Έλληνα πολίτη. Απαιτείται ο επαναπροσδιορισμός του ρόλου και της αποστολής της Αστυνομίας ως κατεξοχήν φορέα παροχής ασφάλειας, η μεταρρύθμιση στην οργάνωση και τη λειτουργία της, και η αποκατάσταση των σχέσεων εμπιστοσύνης και συνεργασίας με τους πολίτες. Προς αυτή την κατεύθυνση όμως το Υπουργείο δεν κάνει καμία απολύτως κίνηση.
Εξετάζοντας το νομοσχέδιο λοιπόν, βλέπουμε ότι προσπαθεί να καλύψει ένα πάγιο αίτημα των ίδιων των αστυνομικών. Αναφέρομαι στο αίτημα δημιουργίας μια ανεξάρτητης αρχής, η όποια θα ελέγχει τις καταγγελίες για τα φαινόμενα αστυνομικής αυθαιρεσίας. Ποιο είναι το ζητούμενο λοιπόν; Να δημιουργηθεί ένας ισχυρός θεσμός, με σαφή αποστολή, με λειτουργική αυτοτέλεια και ανεξαρτησία, που δεν θα ανήκει στην οργανωτική δομή των σωμάτων ασφαλείας.
Ένα σώμα, που δεν θα εξαρτάται από την πολιτική ηγεσία, αντιγράφοντας κατά κάποιο τρόπο το καθεστώς λειτουργιάς των ανεξάρτητων αρχών. Με συγκεκριμένες και επακριβώς οριοθετημένες αρμοδιότητες για την ουσιαστική ερευνά, τον καταλογισμό και την απόδοση ευθυνών σε φαινόμενα αστυνομικής αυθαιρεσίας.
Το επιτυγχάνει αυτό η Κυβέρνηση με το εν λόγω νομοσχέδιο; Όχι κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι! Η πρόταση της κυβέρνησης χαρακτηρίζεται από ατολμία. Η νεοσύστατη υπηρεσία συστήνεται ως απλός συλλέκτης καταγγελιών, τις οποίες μεταβιβάζει προς το αρμόδιο πειθαρχικό συμβούλιο χωρίς καμία περαιτέρω εμπλοκή. Χωρίς δυνατότητα έλεγχου ή παρέμβασης στην πορεία των παραπεμπομένων υποθέσεων, ώστε να αποφεύγονται φαινόμενα συγκάλυψης.
Από την άλλη, δεν υπάρχει καμία δικλείδα ασφαλείας απέναντι στην κακόβουλη καταγγελία, την διαβολή ή την συκοφάντηση των αστυνομικών υπάλληλων. Θεσμοθετώντας σήμερα την δυνατότητα ανωνύμων καταγγελιών, χωρίς καμία πρόβλεψη διαδικασίας ελέγχου για τον ψευδώς καταγγέλλοντα, οδηγούμαστε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, που θα λειτουργήσουν διαλυτικά προς την Ελληνική αστυνομία. Για μια ακόμα φορά η κυβέρνηση καταφεύγει σε ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα, που φαίνεται πως θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα επιδιώκει να επιλύσει.
Επίσης, πρέπει να σημειώσουμε, ότι είναι σημαντικά τα κενά που διαπιστώνονται στην ρύθμιση για τους πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης. Δεν καθορίζεται επακριβώς πόσοι θα προσληφθούν, ούτε η αναλογία ανάμεσα σε όσους προσλαμβάνονται για πρώτη φορά σε σχέση με τους ήδη υπηρετήσαντες ως εποχικοί πυροσβέστες. Επίσης δεν υφίσταται κανένα χρονοδιάγραμμα για την πρόσληψη τους. Η πρόσληψη των πυροσβεστών πενταετούς υποχρέωσης όμως δεν πρέπει να αποστερήσει το Πυροσβεστικό Σώμα από την πρόσληψη νέου μόνιμου προσωπικού, που θα καλύψει τα οργανικά κενά και θα ενδυναμώσει την αποτελεσματικότητα της υπηρεσίας. Ούτε βεβαία να αποτελέσει άλλοθι για την περαιτέρω συρρίκνωση της Πυροσβεστικής στα πλαίσια της εξαγγελθείσας αναδιάρθρωσης, που προβλέπει συγχώνευση Πυροσβεστικών Σταθμών, κατάργηση ή μετατροπή σε εποχιακών αρκετών Πυροσβεστικών Κλιμακίων.
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Με την πρόταση της, για κατάργηση της Ελληνικής Αγροφυλακής και απορρόφησης της από την Υπηρεσία Δασών, η Κυβέρνηση αδικεί την πρόσφορα της εν λόγω υπηρεσίας στην προστασία των δασών και αποτελεσματικής αστυνόμευσης της υπαίθρου. Οι αριθμοί συνηγορούν υπέρ αυτού. Προφανώς το γεγονός, πως συστήθηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποτελεί ικανό λόγο για ηγεσία του Υπουργείου να την καταργήσει. Θα περίμενε κάνεις, ότι στα πλαίσια της «πράσινης» ανάπτυξης και της περιβαλλοντικής ευαισθησίας, που η Κυβέρνηση επαγγέλλεται, θα την αναβάθμιζε και την ενίσχυσε. Το αντίθετο όμως συμβαίνει. Η κατάργηση της Αγροφυλακής συνεπώς αποτελεί μια απαράδεκτη έμμονη της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., η οποία αποστερεί την ελληνική περιφέρεια από μια χρήσιμη υπηρεσία, όταν μάλιστα δεν καλύπτονται οι αρμοδιότητες της Αγροφυλακής από την ένταξη της στις υπηρεσίες δασών,
Τέλος, οφείλω να τονίσω, ότι θεωρώ απαράδεκτη την παρέμβαση της κυβέρνησης στην διόρθωση των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών ενώσεων των αστυνομικών, με το άρθρο 18. Γίνεται περιστολή της συνταγματικά κατοχυρωμένης συνδικαλιστικής ελευθερίας, χωρίς να επεξηγούνται επαρκώς οι λόγοι και που να δικαιολογούν την συγκεκριμένη ρύθμιση. Είναι προφανές ότι στόχος της Κυβέρνησης είναι η Ένωση Αστυνομικών Υπάλληλων Αττικής, την οποία η κυβέρνηση αδυνατεί να ελέγξει κομματικά, μετατρέποντας τη σε κομματικό φέουδο, όπως έχει κάνει σε άλλες περιπτώσεις.
Το εν λόγω νομοσχέδιο κυρίες και κύριοι Συνάδελφοί χαρακτηρίζεται από ατολμία και πολλά κενά. Αντί να προστατεύει την εθνική ασφάλεια, εξυπηρετεί κομματικά συμφέροντα. Η πολιτική ηγεσία του αρμόδιου Υπουργείου χαρακτηρίζεται από τα ίδια συμπτώματα αναποφασιστικότητας και προβληματικού πολιτικού έργου, που χαρακτηρίζουν, μέχρι σήμερα, συνολικά ολόκληρο το έργο της Κυβέρνησης. Προβλήματα, τα οποία επιχειρεί να υπερκαλύψει με επικοινωνιακά τεχνάσματα, όπως το προταθέν νομοσχέδιο.
Σας ευχαριστώ
