Θα ξεκινήσω την τοποθέτηση μου, τονίζοντας ότι όλοι οι παρευρισκόμενοι βουλευτές αντιλαμβανόμαστε το βάρος και την εξαιρετική σημασία που έχει η συγκεκριμένη τροποποίηση του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο με ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς έρχεται να απαντήσει σε ένα πάγιο αίτημα ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Μίας κοινωνίας, η οποία υπό το βάρος των σημερινών συνθηκών και των πολλών θυσιών που καλείται να καταβάλει, έχει οριστικά κουραστεί να βιώνει τον φαύλο κύκλο μιας γενικευμένης ατιμωρησίας που χαρακτηρίζει την πολιτεία και το πολιτικό σύστημα.
Όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες της πλήρους κατάρρευσης της εμπιστοσύνης των πολιτών στην ικανότητα του πολιτικού συστήματος να αποδώσει ποινικές ευθύνες σε όσους εμπλέκονται σε υποθέσεις διαφθοράς, σπατάλης, διασπάθισης και κατάχρησης δημοσίου χρήματος. Σκοπός του νομοσχεδίου είναι να δοθεί τέλος σε αυτό το καθεστώς ατιμωρησίας Υπουργών για πιθανές πράξεις που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Αυτό επιδιώκεται αφενός με την εξάλειψη διακρίσεων υπέρ των διατελεσάντων ή διατελούντων μελών της Κυβέρνησης – Υπουργούς και Υφυπουργούς - και αφετέρου με την πρόβλεψη δικονομικών μέτρων για την διευκόλυνση της ανακριτικής διαδικασίας.
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Προϋπόθεση μιας σωστά λειτουργούσας δημοκρατίας, είναι η ύπαρξη υποχρεωτικής λογοδοσίας των Υπουργών και Υφυπουργών και βεβαίως - όπου υπάρχει - η καταλογή ευθύνης τετελεσμένων πράξεων ή παραλείψεων κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Αυτό το πλαίσιο ήδη προβλέπεται από το Σύνταγμα της Χώρας. Πρόκειται για την διάταξη του άρθρου 86, η οποία όμως θέτει συγκεκριμένους περιορισμούς για τον τρόπο ρύθμισης της ποινικής ευθύνης των μελών της Κυβέρνησης και των Υφυπουργών. Προβλέπει κατηγορηματικά, ότι η αποκλειστική αρμοδιότητα να ασκεί ποινική δίωξη για ποινικές πράξεις ή παραλείψεις, που ασκούνται από μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργούς, ανήκει στη Βουλή.
Επίσης, έχουμε τη διάταξη του άρθρου 65 παράγραφος 1 του Συντάγματος, που θεσπίζει την στενά διατυπωμένη αρχή της αυτονομίας της Βουλής, καθώς ορίζει τον τρόπο της ελεύθερης και δημοκρατικής λειτουργίας με την ψήφιση Κανονισμού, που ρυθμίζει τα ζητήματα που ανάγονται στην εσωτερική της λειτουργία.
Η δυσκολία, στην οποία σήμερα καλούμαστε να ανταποκριθούμε, είναι η εξεύρεση ενός αποτελεσματικού τρόπου ουσιαστικής εφαρμογής του νόμου, χωρίς να βρεθούμε εκτός πεδίου εφαρμογής του Συντάγματος.
Για την Νέα Δημοκρατία είναι προφανές, ότι για να τηρηθούν τα υφιστάμενα πλαίσια του Συντάγματος, ο πλέον συνεπής και εύστοχος τρόπος ρύθμισης της ποινικής ευθύνης ή της άσκησης ποινικής δίωξης κατά μελών της Κυβέρνησης και Υπουργών, είναι η τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής. Αυτή η θέση διατυπώθηκε από τον εισηγητή μας κατά την συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή.
Θεωρούμε επίσης απαραίτητο να υιοθετηθεί στην Ελλάδα ένα σύστημα όμοιας αντιμετώπισης των εγκλημάτων που διαπράττονται από μέλη της Κυβέρνησης με όσα ισχύουν για τους πολίτες. Χρειαζόμαστε ένα σύστημα ίσης μεταχείρισης των πολιτών και των πολιτικών. Υπό αυτήν την έννοια, είναι πράγματι ένα βήμα στη σωστή κατεύθυνση η εξίσωση του χρόνου παραγραφής ποινικών αδικημάτων με αυτόν που ισχύει για όλους τους πολίτες που διαπράττουν τα ίδια αδικήματα, όπως προβλέπεται στην πρώτη διάταξη του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Παραμένει ο προβληματισμός που αφορά στη σύντομη αποσβεστική προθεσμία, εντός της οποίας η Βουλή θα πρέπει να ασκήσει την ποινική δίωξη. Αυτή εξακολουθεί να ισχύει και μετά την ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, καθώς πρόκειται για ένα εμπόδιο που χρήζει συνταγματική αναθεώρηση.
Ένα ακόμη βασικό σημείο του εν λόγω νομοσχεδίου βρίσκεται στο άρθρο 2, με το οποίο ναι μεν συμφωνούμε, αλλά ζητήσαμε να υπάρξει μια επιπλέον πρόβλεψη. Προτείναμε να διευκολυνθεί η επιτροπή στο να ερευνήσει και περαιτέρω ενδείξεις παραβιάσεων, ακόμη και όταν αυτές δεν αναφέρονται στην αρχική αίτηση των 30 βουλευτών, όταν αυτή κατατέθηκε.
Θεωρούμε ότι οφείλετε να επανεξετάσετε αυτό το ζήτημα, καθώς γνωρίζετε ότι το έχουμε αντιμετωπίσει στο πρόσφατο παρελθόν σε περιπτώσεις Ειδικών Κοινοβουλευτικών Επιτροπών που διενήργησαν προκαταρκτικές εξετάσεις. Εάν πράγματι κάποιος έχει διαπράξει ένα ποινικό αδίκημα, για το οποίο όμως όταν συντάχθηκε η πρόταση δεν υπήρχαν διαθέσιμα τα στοιχεία, αλλά αυτά προκύψουν στη συνέχεια κατά την διενέργεια της προκαταρκτικής εξέτασης, τότε να μη χρειάζεται να επανέλθουν με νέα αίτηση άλλοι 30 συνάδελφοι.
Πιστεύουμε, ότι έτσι διευκολύνεται η όλη διαδικασία και επιτυγχάνεται ένας πιο αποτελεσματικός τρόπος να ερευνηθούν και να ασκηθούν διώξεις για άλλα ποινικά αδικήματα. Επίσης, όσον αφορά την παράγραφο 5 του ιδίου άρθρου, πιστεύουμε, ότι θα ήταν πιο εύστοχο, αντί η Κοινοβουλευτική Επιτροπή που διενεργεί την προκαταρκτική εξέταση, να προβαίνει σε κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων, να υπάρξει πρόβλεψη αυτά τα περιουσιακά στοιχεία να τίθενται σε καθεστώς δικαστικής εγγύησης.
Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, θέλω να τονίσω, ότι το πολιτικό σύστημα σήμερα καλείται να αποδείξει ότι σέβεται το αίτημα του λαού για κάθαρση του πολιτικού κόσμου από εκείνους που πραγματικά έχουν σπιλώσει την ηθική της πολιτικής. Η Νέα Δημοκρατία, δια στόματος του αρχηγού της κ. Αντώνη Σαμαρά, έχει ξεκάθαρη θέση απέναντι στα θέματα διαφθοράς του πολιτικού κόσμου. Έχουμε ζητήσει την πλήρη, ουσιαστική και ενδελεχή εξερεύνηση ζητημάτων, που έχουν να κάνουν με περιπτώσεις αθέμιτου πλουτισμού.
Επίσης έχει διατυπωθεί η δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας να συμπράξουμε στην αναθεώρηση του Συντάγματος, ώστε να έχουμε μία τροποποίηση της σχετικής διάταξης του άρθρου 86, για να μην υπάρχει στο μέλλον καμία προνομιακή μεταχείριση στους Υπουργούς και τους Υφυπουργούς που διαπράττουν ποινικά αδικήματα.
Στη σημερινή συγκυρία, οι Βουλευτές πρέπει να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Η αναθεώρηση του νόμου περί ευθύνης Υπουργών είναι επιβεβλημένη, διότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη να θωρακίσουμε την Δημοκρατία μας. Για τον λόγο αυτό, υπερψηφίζουμε επί της αρχής το σχέδιο νόμου.
Σας ευχαριστώ
