Αυτό το πλαίσιο αειοφόρου χρήσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος είχαμε υποχρέωση να το υιοθετήσουμε έως την 15η Ιουλίου του 2010. Ενώ τα υπόλοιπα κράτη μέλη έχουν εντωμεταξύ πραγματοποιήσει σημαντική πρόοδο στη δημιουργία των απαιτούμενων δομών για την υλοποίηση της οδηγίας, η Ελλάδα δυστυχώς δεν συμμορφώθηκε εγκαίρως στις υποχρεώσεις της. Και το ερώτημα είναι, για ποιους λόγους χάσαμε για ακόμη μία φορά τις προθεσμίες, όταν στις 14 Δεκεμβρίου του 2010, πριν από έξι μήνες δηλαδή, η ίδια η Υπουργός Περιβάλλοντος είχε κοινοποιήσει στη Βουλή σχετικό σχέδιο νόμου;
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Η οδηγία 2008 κάθετος 56 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που αφορά στα θαλάσσια ύδατα, στο βυθό και στο υπέδαφος εντός των εθνικών υδάτων και στοχεύει στην αντιμετώπιση των συνεπειών στο θαλάσσιο περιβάλλον, θέτει πολύ συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα. Χαρακτηριστικά αναφέρω, ότι μέχρι το 2012 πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση περιβαλλοντικής κατάστασης, μέχρι το 2013 να έχουν οριοθετηθεί οι προστατευόμενες περιοχές, μέχρι το 2014 να έχουν θεσπιστεί τα αντίστοιχα προγράμματα παρακολούθησης περιβαλλοντικής κατάστασης των υδάτων και τέλος μέχρι το 2015 να έχουν διαμορφωθεί μέτρα που θα εξασφαλίζουν την καλή περιβαλλοντική κατάσταση των υδάτων. Μπορεί η Κυβέρνηση να μας πει πως σκοπεύει να τηρήσει τα παραπάνω χρονοδιαγράμματα; Σας θυμίζω μάλιστα ότι, ενώ βρισκόμαστε ακόμη στο δρόμο της διαμόρφωσής τους, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 27 Ιανουαρίου απέστειλε λόγω μη συμμόρφωσης της χώρας μας αιτιολογημένη γνώμη με προθεσμία δύο μηνών. Σε αυτήν η Κυβέρνηση έχει απαντήσει μέχρι σήμερα;
Σε κάθε περίπτωση, το θέμα της ενσωμάτωσης της οδηγίας βρίσκει την αξιωματική αντιπολίτευση σύμφωνη. Πάρα ταύτα υπάρχουν ορισμένες παρατηρήσεις επί του νομοσχεδίου.
Ένα ζήτημα αφορά στους ορισμούς που χρησιμοποιούνται στο σχέδιο νόμου. Έγινε αναφορά από τον εισηγητή μας στην αρμόδια επιτροπή, εγώ απλά σας επαναλαμβάνω, ότι πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί σε ζητήματα που ενδεχομένως να επηρεάσουν θέματα εξωτερικής πολιτικής καθώς η οδηγία αναφέρεται στα εθνικά χωρικά ύδατα, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Ένα δεύτερο θέμα αφορά τις πολυμελείς επιτροπές που το Υπουργείο έχει προετοιμάσει μέσα στο νομοσχέδιο αυτό. Πολύ φοβούμαι, ότι το ζητούμενο μιας ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής, θα καθυστερήσει σε απελπιστικό βαθμό καθώς δημιουργείται ένας γραφειοκρατικός λαβύρινθος μεταξύ γραμματέων, Υπουργείων, και φορέων. Έχουμε την Εθνική Επιτροπή Θαλάσσιας Περιβαλλοντικής Στρατηγικής με 11 ειδικούς και γενικούς γραμματείς. Σε αυτήν προεδρεύει ο Υπουργός Περιβάλλοντος και η εν λόγω επιτροπή εγκρίνει, μετά από εισήγηση του ιδίου του Υπουργού, το Εθνικό Πρόγραμμα Θαλάσσιας Στρατηγικής. Ο Υπουργός αρχικά εισηγείται και μετά, ως Πρόεδρος, εγκρίνει. Μετά έχουμε την Ειδική Γραμματεία Υδάτων, ως Αρμόδια Αρχή, όπου συνιστάται Γνωμοδοτική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για τη θαλάσσια περιβαλλοντική στρατηγική και στην οποία μετέχουν 27 μέλη. Και εδώ έχουμε όμοιο φαινόμενο, Πρόεδρος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων είναι ο Ειδικός Γραμματέας Υδάτων. Με λίγα λόγια: Το Εθνικό Πρόγραμμα Θαλάσσιας Στρατηγικής καταρτίζεται από την Γνωμοδοτική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων με Πρόεδρο τον Ειδικό Γραμματέα Υδάτων, υποβάλλεται στον Υπουργό, ο οποίος το εισηγείται στην Εθνική Επιτροπή Θαλάσσιας Στρατηγικής, με Πρόεδρο τον εαυτό του και αναπληρωτή τον Ειδικό Γραμματέα Υδάτων και το εγκρίνουν οι δύο αυτοί. Θεωρείτε ότι αυτή η διαδρομή είναι σωστή; Και να ρωτήσω και κάτι ακόμη. Το Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας σε όλη αυτή την διαδικασία τι ρόλο εκπληρώνει; Αυτό το Υπουργείο δεν δημιουργήθηκε για έχει άποψη στην ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική;
Πέρα όμως από το ζήτημα της συγκέντρωσης αρμοδιοτήτων στη Ειδική Γραμματεία Υδάτων, ένα τρίτο θέμα – πολύ επιγραμματικά – είναι το ποιος θα επιβλέπει και θα ελέγχει την εφαρμογή του νόμου αυτού για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος; Μήπως το Λιμενικό Σώμα, που ανήκει σε άλλο Υπουργείο - στο Προστασίας του Πολίτη - και ήδη αντιμετωπίζει τεράστιες αδυναμίες περιπολίας και έλεγχου των 15 χιλιάδων χιλιομέτρων ακτογραμμής της χώρας;
Ανοικτά θέματα υπάρχουν επίσης με το ειδικό Χωροταξικό για τον παράκτιο χώρο και τα νησιά, όπου και εκεί παρατηρούνται καθυστερήσεις. Επίσης ένα θέμα υπάρχει με την ΔΕΗ, που λειτουργεί σημαντικό αριθμό θερμικών Αυτόνομων Σταθμών Παραγωγής σε παράκτιες ζώνες που χρησιμοποιούν θαλάσσιο νερό σαν ψυκτικό μέσο των μονάδων, και η οποία δεν συμμετέχει σε αυτά τα όργανα.
Κλείνοντας, θα κάνω μία πολύ σύντομη αναφορά στην τροπολογία που αφορά στην διπλή ανάπλαση και το γήπεδο του Παναθηναϊκού, που έχει ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο ως άρθρο 23 και την τροπολογία για το εθνικό κτηματολόγιο ως άρθρο 24. θέλω να τονίσω, ότι ενώ συζητάμε ένα ιδιαίτερα σημαντικό σχέδιο νόμου που αφορά στην προστασία και ανάπτυξη του θαλάσσιου πλούτου της χώρας, το βάρος έχει πέσει στο κομμάτι των τροπολογιών.
Ξεκινώ από την δεύτερη, την τροπολογία για το Κτηματολόγιο. Πολύ επιγραμματικά, σας ξεκαθαρίσαμε ότι επί της αρχής εμείς συμφωνούμε για τη παράταση των δύο ετών που δίδεται. Πρέπει να διορθωθούν οι αρχικές κτηματολογικές εγγραφές που έχουν εγγραφεί ως άγνωστοι ιδιοκτήτες. Έχει πολύ μεγάλη σημασία να ενημερωθούν σωστά όλοι οι πολίτες. Πρέπει όμως να διασφαλιστεί ότι η διαδικασία θα γίνει με σωστό τρόπο από την «ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Α.Ε.». Σε διαφορετική περίπτωση θα αναγκαστεί η πολιτεία να δίνει παρατάσεις επί παρατάσεων, που σε καμία περίπτωση δεν λύνει το πρόβλημα και στο τέλος υπάρχει κίνδυνος η «ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Α.Ε.» να μην είναι σε θέση να ανταποκριθεί. Αυτό δεν θέλουμε να συμβεί.
Έρχομαι στην τροπολογία για την διπλή ανάπλαση. Κατ αρχήν να τονίσω, ότι προσωπικά θεωρώ ότι αυτό το ζήτημα δεν έπρεπε να ενσωματωθεί σε αυτό το σημαντικό νομοσχέδιο. Όπως ανέφερα και νωρίτερα, πιστεύω ότι για την Ελλάδα η θάλασσα αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά εθνικά κεφάλαια. Ολόκληρος ο τουρισμός μας – η βαριά μας βιομηχανία – βασίζεται στην θάλασσα. Έρχεστε λοιπόν και επισκιάζετε ένα ολόκληρο νομοσχέδιο που αφορά σε βασικό πυλώνα προστασίας του εθνικού πλούτου, με μία ρύθμιση τοπικού χαρακτήρα. Αυτό δεν το θεωρώ ιδανική λύση.
Όπως και να έχει όμως, η διπλή ανάπλαση – δηλαδή η απομάκρυνση του γηπέδου και των λοιπών αθλητικών εγκαταστάσεων από την Λ. Αλεξάνδρας, η μετατροπή τους σε πράσινο και η μεταφορά τους στον Ελαιώνα, είναι μία σημαντική υπόθεση που η συζήτηση της ξεκίνησε πολλά χρόνια πίσω. Με την ρύθμιση αυτή λοιπόν, έρχεστε σαν Κυβέρνηση και τροποποιείτε τον νόμο 34 81 του 2006, που εν μέρει είχε καταπέσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Εμείς συμφωνούμε με την διπλή ανάπλαση. Αλλά παράλληλα οφείλουμε να σας ρωτήσουμε, πώς είναι δυνατόν ενώ η τροπολογία είναι έτοιμη εδώ και μήνες, στην τελική ευθεία να έχουν ενσωματωθεί δεκάδες τροποποιήσεις στην τροπολογία που οι ίδιοι καταθέσατε; Αυτό αν μη τι άλλο δείχνει απίστευτη προχειρότητα. Κύριοι της Κυβέρνησης, η πολιτεία χρειάστηκε σχεδόν δύο δεκαετίες για την αξιοποίηση μιας ακίνητης περιουσίας. Κύριο μέλημα μας είναι, να μην προκύψουν ξανά νομικά προβλήματα και να προχωρήσει το έργο αυτό.
Σας ευχαριστώ.
