Απέτυχε τόσο η πρώτη, όσο και η δεύτερη Κυβέρνηση Παπανδρέου να απεγκλωβίσει την χώρα από το τέλμα και τα δεσμά, στην οποία ο ίδιος την οδήγησε από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε την εξουσία. Εξαπάτησε τον Λαό αλλά και τους ίδιους τους Βουλευτές του κόμματος του ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, αποκρύπτοντας το γεγονός ότι εξ αρχής – από τις πρώτες κιόλας μέρες της διακυβέρνησης του - διαπραγματευόταν την υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς ολοκληρωτικής υποθήκευσης απέναντι στους δανειστές της. Αυτή είναι μια αλήθεια, κυρίες και κύριοι, που την εκφράζει το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Δεν το λέμε εμείς. Το εκφράζει σε μεγάλο βαθμό η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ακόμα και αν σήμερα πλέον, αυτή η ομάδα έχει συρρικνωθεί, καθώς κάποιοι εκ των Βουλευτών αυτών πήραν την θαρραλέα απόφαση να γυρίσουν πλάτη και να ανεξαρτητοποιηθούν ή  να παραιτηθούν από την βουλευτική τους έδρα, καταγγέλλοντας μάλιστα εγγράφως την πολιτική της Κυβέρνησης με ιδιαίτερα βαρείς χαρακτηρισμούς αναποτελεσματικότητας.

Πριν από λίγα μόλις 24ωρα, ο κύριος Παπανδρέου αποφάσισε να προχωρήσει σε έναν ανασχηματισμό. Απεδείχθη εκ του αποτελέσματος, ότι ήταν μία κίνηση «συμβιβασμού και ισορροπιών», με μοναδικό σκοπό να κατευνάσει τα πνεύματα, που τόσο είχαν οξυνθεί εντός της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Όταν συμφώνησε στη πρόταση του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για σχηματισμό Κυβέρνησης Σωτηρίας, με τον ίδιον εκτός αυτής, κινδύνεψε επί της ουσίας να χάσει μέχρι και την αρχηγία του κόμματος του. Έγιναν λοιπόν τα όσα έγιναν την περασμένη εβδομάδα – όλοι τα ζήσαμε εξάλλου - και ήρθε μετά ο κύριος Παπανδρέου με έναν καινούργιο Κυβερνητικό σχήμα, να ζητήσει από την Βουλή ψήφο εμπιστοσύνης.

Το ερώτημα που τίθεται επί της ουσίας όμως ποιο είναι; Για ποιους λόγους ζητά ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ τόσο απεγνωσμένα την επιβεβαίωση από την κοινοβουλευτική του ομάδα, όταν οι ώρες για τη χώρα είναι τόσο κρίσιμες και εκείνος επιμένει ότι θα ακολουθήσει τον ίδιο ακριβώς δρόμο, την ίδια ακριβώς αποτυχημένη πολιτική; Το ερώτημα αυτό απευθύνεται βεβαίως στους Βουλευτές της πλειοψηφίας: Όταν ολόκληρη η κοινωνία έχει στείλει πλέον σαφές μήνυμα αγωνίας αλλά και αποδοκιμασίας των κυβερνητικών χειρισμών, ο κύριος Παπανδρέου τελικά αναζητά ψήφο εμπιστοσύνης από τους Βουλευτές, που πριν από λίγες ημέρες έλεγαν ότι δεν προτίθενται να υπερψηφίσουν το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα; Αυτό είναι το ζητούμενο, ή μήπως τελικά μήπως ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, που μοιάζει να τα ‘χει χαμένα, βρήκε λύση στο αδιέξοδο του, εκβιάζοντας την υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμού από τους Βουλευτές του, όπως ακριβώς εκβιάζει τον ελληνικό Λαό με τα ψεύτικα διλήμματα του; 

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ,Το αν θα δώσετε ψήφο εμπιστοσύνης στον αρχηγό του κόμματος σας, είναι δική σας υπόθεση. Εμείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε κανέναν πολιτικό, ο οποίος άλλα λέει το πρωί, άλλα το μεσημέρι και άλλα το βράδυ. Δεν μπορούμε να δείξουμε κανενός είδος εμπιστοσύνης σε πολιτικό, που επί ένα έτος κορόιδευε τον ελληνικό Λαό αλλά και τους ίδιους τους Βουλευτές του, λέγοντας μεγάλα λόγια για Τιτανικούς, για όπλα που βρίσκονται γεμάτα στο τραπέζι, όταν κάτω από το ίδιο το τραπέζι αυτό διαπραγματευόταν κρυφά το ξεπούλημα της Ελλάδας.  Ο κύριος Παπανδρέου επιμένει στην πολιτική που χαράσσει εδώ και σχεδόν 20 μήνες. Μία πολιτική, που είναι «κολλημένη» σε ένα μνημόνιο αδιέξοδο, ζητώντας μάλιστα – όχι συνεννόηση όπως ο ίδιος την βαφτίζει – αλλά συνενοχή.

Συνεννόηση κυρίες και κύριοι σημαίνει, να διαμορφώσεις μία πρόταση από κοινού και κατόπιν αυτού να την στηρίξεις. Όχι να αποφασίσουν άλλοι για εσένα, χωρίς εσένα, και μετά - ενώ τους λες ότι είναι λάθος - να σου επιρρίπτουν ευθύνες  ότι δεν τους στηρίζεις. Αυτού του είδους η συνεννόηση είναι ΠΑΣΟΚικου τύπου συνεννόηση. Όχι με εμάς αυτά κύριοι της Κυβέρνησης.  Εμείς ασκήσαμε επί ενάμιση χρόνο εποικοδομητική Αντιπολίτευση - τελείως διαφορετική από εκείνη που ασκούσε το ΠΑΣΟΚ. Δεν λαϊκίσαμε, δεν είπαμε «όχι σε όλα», δεν κατεβήκαμε στο Λιμάνι του Πειραιά, όπως έκαναν άλλοι. Προσφέραμε συναίνεση στο ΠΑΣΟΚ, χωρίς να μας το ζητήσει. Υπερψηφίσαμε πολλά κρίσιμα νομοσχέδια που έφερε το ΠΑΣΟΚ διότι ήταν σωστά και χρήσιμα για τον τόπο. Αλλά είπαμε «όχι» στο Μνημόνιο. Διότι είμαστε κόμμα υπεύθυνο και σκεπτόμενο.

Εξ αρχής προειδοποιήσαμε για την μεγάλη ύφεση και τα υψηλά ελλείμματα που θα έφερνε μία καθαρά εισπρακτική πολιτική όπως αυτή του μνημονίου. Προειδοποιήσαμε ότι τέτοια μέτρα δεν θα τα άντεχε ούτε η οικονομία αλλά και ούτε η κοινωνία. Μέσα σε ένα χρόνο αποδείχθηκε ότι είχαμε δίκιο. Το έλλειμμα – παρά τα δεκάδες περιοριστικά μέτρα που πήρε η Κυβέρνηση έχει μείνει κολλημένο στο 10%. Οι θυσίες των πολιτών απλά πηγαίνουν χαμένες. Το χρέος που στις αρχές του 2010 βρισκόταν γύρω στο 127% του ΑΕΠ, και οι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ έλεγαν στον Λαό ότι θα αυξηθεί λίγο, αλλά από το 2013 και έπειτα θα αρχίσει να μειώνεται, τώρα μαθαίνουμε ότι  οι ίδιοι προβλέπουν να φτάσει το 2015 στο 200%! Έλεος πια, δεν καταλαβαίνετε ότι οδηγείτε το τόπο στην καταστροφή; Δεν καταλαβαίνετε, ότι αυτά που σας λέει ο κύριος Παπανδρέου δεν βγαίνουν; Δεν καταλαβαίνετε, ότι η Πολιτική του Μνημονίου έκανε μόνο ζημιά; Δεν καταλαβαίνετε, ότι η συνέχισή της ίδιας πολιτικής θα κάνει ακόμα μεγαλύτερη ζημιά; Μάλλον τελικά δεν το καταλαβαίνετε. Αλλά το καταλαβαίνουμε όλοι οι άλλοι. Για τον λόγο αυτό, εμείς τολμήσαμε να βγούμε μπροστά και να προτείνουμε λύσεις που θα βγάλουν την χώρα από το αδιέξοδο.Τονίσαμε ότι δεν είμαστε αντίθετοι με την περικοπή της σπατάλης στο Δημόσιο. Εμείς την προτείναμε εξάλλου πρώτοι. Επίσης δεν είμαστε αντίθετοι με τις αποκρατικοποιήσεις και με την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Το αντίθετο: Πρώτοι το προτείναμε και αυτό. Με λίγα λόγια, εμείς – σε αντίθεση με το μνημονιακό ΠΑΣΟΚ – ζητούμε την «Επανεκκίνηση» της Οικονομίας, όπως την εξήγησε αναλυτικά ο Αρχηγός μας Αντώνης Σαμαράς στο Ζάππειο 2. Είμαστε εδώ, και με δυνατή φωνή λέμε όχι στην υπαγωγή της χώρας και του λαού στην αδιέξοδη πολιτική. Επιζητούμε την αλλαγή των όρων του Μνημονίου για να μπορέσουμε να επιτύχουμε το ταχύτερο δυνατόν τη δημοσιονομική εξυγίανση και την ανάκαμψη της οικονομίας μας. 

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,Κοιτάξτε στα μάτια της Ελληνίδες και τους Έλληνες, και θα καταλάβετε ότι οι αγωνίες των συμπολιτών μας αγγίζουν όλα τα κόμματα, όλες τις κοινωνικές τάξεις και όλες τις ηλικίες. Ο κύριος Παπανδρέου ζητά ψήφο εμπιστοσύνης. Εμείς του απαντάμε: Ο Λαός ας αποφασίσει που θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης.