Τα όσα ζήσαμε – πολιτικά, οικονομικά αλλά και κοινωνικά – από τη στιγμή που η χώρα προσέφυγε στο μηχανισμό στήριξης και την υπογραφή του μνημονίου, αναμφίβολα θα στιγματίσουν το μέλλον της Ελλάδας και όλων των Ελλήνων για τουλάχιστον μία γενιά. Είναι κατά συνέπεια επιβεβλημένο, η συζήτηση μας να ξεπεράσει τα στενά όρια μίας οικονομικής ανάλυσης των πεπραγμένων αλλά και των στόχων που θέτει η Κυβέρνηση για το επόμενο οικονομικό έτος.
Θεωρώ, ότι ο ελληνικός λαός αυτές τις δύσκολες ώρες ζητά συγκεκριμένες απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα που βασανίζουν το μυαλό του. Το βασικότερο ερώτημα είναι: Πώς πρέπει να πορευτούμε από εδώ και πέρα, ώστε να απεγκλωβιστούμε το γρηγορότερο δυνατόν από αυτόν τον οικονομικό και κοινωνικό εφιάλτη που ζούμε σαν χώρα και σαν λαός;
Εμείς – σαν Νέα Δημοκρατία - λέμε εδώ και πάρα πολλούς μήνες, ότι χρειαζόμαστε ένα άλλο μείγμα πολιτικής. Καταθέσαμε προτάσεις και σχέδιο, το οποίο μαζί με τις σκληρές αλλά απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, προβλέπει διάφορα αναπτυξιακά μέτρα που θα δώσουν ανάσα και προοπτική σε ολόκληρη τη χώρα. Με τη δραστική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, με την αποτελεσματική μείωση της σπατάλης του ελληνικού κράτους και την ουσιαστική αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου, θα μπορούσε να υπάρξει πραγματική αντιμετώπιση των βασικών προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας, μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και μείωση του δημόσιου χρέους.
Εξετάζοντας τις θέσεις και τις πράξεις της Κυβέρνησης, βλέπουμε όμως ότι στον Προϋπολογισμό του 2010, η Κυβέρνηση δεν κατάφερε να πιάσει ούτε ένα στόχο. Δεσμεύτηκε για αύξηση των εσόδων κατά 13,3% που μετά βίας τελικά ξεπερνά το 5%. Αν δεν είχε δρομολογήσει και την περαίωση, ούτε αυτό δεν θα έπιανε. Δεσμεύτηκε στη είσπραξη διαφυγόντων φόρων και την πάταξη της φοροδιαφυγής. Άνθρακας και εδώ ο θησαυρός. Οι επενδύσεις και η ανάπτυξη βρίσκονται ολόκληρο το χρόνο στην κατάψυξη. Εδώ και ένα χρόνο η χώρα δεν έχει αναπτυξιακό νόμο, το ΕΣΠΑ έχει βαλτώσει, το 2009 ήμασταν 5οι στην απορρόφηση των κονδυλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το 2010 κατρακυλήσαμε στην 23η θέση. Το συμπέρασμα τελικά είναι, ότι η μείωση του ελλείμματος βασίστηκε αποκλειστικά στην περικοπή μισθών και συντάξεων, στη μείωση του προγράμματος των δημοσίων επενδύσεων και στη μείωση κρίσιμων δαπανών στη παιδεία, στην υγεία και στην άμυνα. Στραγγαλίστηκε η οικονομία και η αγορά για να πετύχει το ΠΑΣΟΚ για το έτος 2010 τη λογιστική μείωση του ελλείμματος. Αυτή είναι η αλήθεια.
Επανειλημμένως έχουμε τονίσει, ότι η πολιτική της Κυβέρνησης επικεντρώνεται αποκλειστικά σε εισπρακτικά μέτρα και δεν δίνει καμία δυνατότητα δημιουργίας νέων οικονομικών πόρων. Δεν αφήνει στους πολίτες και στις επιχειρήσεις τα απαραίτητα περιθώρια να ξαναδημιουργήσουν την αναγκαία επάρκεια πόρων για να συνεχίσουν την ύπαρξη τους. Οι πολίτες δεν έχουν χρήμα για να κινηθεί η αγορά. Οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Σαν επακόλουθο βλέπουμε μία παγωμένη αγορά, παντού λουκέτα και απολύσεις.
Ζήτησα από Υπουργό των Οικονομικών να σχολιάσει τη προεκλογική του δήλωση, ότι «ποτέ καμία οικονομία δεν έχει βγει από την ύφεση παγώνοντας μισθούς και αυξάνοντας φόρους». Εμείς συμφωνούμε με αυτή σας τη διαπίστωση. Η Κυβέρνηση όμως, μέσα στους τελευταίους μήνες, έχει μειώσει τις μέσες πραγματικές ακαθάριστες αποδοχές κατά 17% στο δημόσιο και κατά 8% στο σύνολο της οικονομίας. Έχει αυξήσει τρεις φορές τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα ποτά, τσιγάρα, καύσιμα και δύο φορές το Φ.Π.Α. Αυτή η πολιτική δεν έρχεται τελικά σε πλήρη ρήξη με τις προεκλογικές και μετεκλογικές δηλώσεις του ΠΑΣΟΚ;
Πριν από ένα μήνα δηλώνανε στη Κυβέρνηση, ότι τα μέτρα που προβλέπονται στο προσχέδιο του προϋπολογισμού και στο μνημόνιο, δηλαδή τα 9,1 δις για το έτος 2011, είναι αρκετά. Τελικά γιατί στον προϋπολογισμό που κατέθεσε στη Βουλή το ΠΑΣΟΚ διαβάζουμε, ότι απαιτούνται νέα μέτρα ύψους 14,3 δις και όχι 9 δις;
Πολύ φοβάμαι ότι η Κυβέρνηση έχει ξεχάσει ότι πίσω από αυτούς τους αριθμούς βρίσκονται ανθρώπινες ζωές. Είτε αναφερόμαστε στο ποσοστό ανεργίας, που δυστυχώς ήδη έχει εκτιναχθεί πάνω από το 12% και μέσα στο 2011 προβλέπεται να ξεπεράσει το 16%, είτε αναφερόμαστε στις περικοπές δώρων και μισθών σε συνταξιούχους και ιδιωτικούς υπαλλήλους των 700 ή 800 Ευρώ. Οι αριθμοί ποτέ δεν θα μπορέσουν να αποτυπώσουν το ανθρώπινο δράμα, που ζουν εκατομμύρια Ελληνίδες και Έλληνες, που αυτές τις γιορτές όχι μόνο δεν μπορούν να αγοράσουν δώρα στους αγαπημένους τους, αλλά δυστυχώς δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε καν για τα βασικά είδη.
Αυτή είναι η Ελλάδα το 2010. Η χώρα, όπου τουλάχιστον ένας στους πέντε Έλληνες ζει στην εξαθλίωση, κάτω από κάθε όριο φτώχιας. Είναι ντροπή, ανεξαρτήτως κομμάτων και ιδεολογιών, που είτε λόγω αδυναμίας είτε λόγω σφαλμάτων επιτρέψαμε να φτάσει η Ελλάδα ως εδώ. Και δεν το λέω αυτό, για να αναδείξω ευθύνες του ενός ή του άλλου πολιτικού χώρου, ούτε πρόκειται για κάποιο τέχνασμα για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα. Αυτό το τραίνο το χάσαμε προ πολλού και θα περάσουν αρκετά χρόνια για να αποκατασταθεί μία υποτυπώδης σχέση εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους πολιτικούς. Στόχος μας πρέπει να είναι η διάσωση της Ελλάδας. Ο συγκεκριμένος προϋπολογισμός όμως δεν μας οδηγεί εκεί. Στον προϋπολογισμό του 2011 προβλέπεται, ότι τα επόμενα δύο έτη το χρέος της χώρας θα αυξηθεί περαιτέρω κατά 65 δις ευρώ ή 30% του Α.Ε.Π. Πώς θα καλυφθεί αυτό δυσθεώρητο ποσό, που θα προστεθεί στις πλάτες του κράτους και των πολιτών; Ζητάτε από την Νέα Δημοκρατία και τα υπόλοιπα κόμματα συναίνεση και σας απαντούμε, ότι με την αντιαναπτυξιακή πολιτική που ακολούθησε η Κυβέρνηση όλους τους περασμένους μήνες και συνεχίζει να ακολουθεί, η συναίνεση είναι συνενοχή. Κατά συνέπια εμείς συνένοχοι σε αυτό το έγκλημα δεν θα γίνουμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν επιτρέπετε να επιβεβαιώσουμε τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, που σε πρόσφατο ρεπορτάζ τους για την Ελλάδα, περιγράφουν την οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας με τον τίτλο "Η εγχείρηση πέτυχε αλλά ο ασθενής απεβίωσε". Εμείς καταψηφίζουμε τον προϋπολογισμό, διότι στο κέντρο της πολιτικής μας βρίσκεται ο ασθενής και όχι η επιτυχία της επέμβασης.
