Ήρθε το νέο πυρηνικό ατύχημα στην Φουκουσίμα της Ιαπωνίας, για να θυμίσει σε όλους μας τις συνέπειες που προκύπτουν από τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας και τους τεράστιους κινδύνους από ένα ενδεχόμενο ατύχημα.
Θέλω να ξεκινήσω την τοποθέτηση μου, αναφερόμενος στην προσωπική εμπειρία που έχω από την μεγάλη καταστροφή του Τσερνόμπιλ. Εκείνα τα χρόνια ήμουν Υπάλληλος της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας. Αρχικά – τα πρώτα 24ωρα – υπήρξε ελλιπής ενημέρωση της κοινής γνώμης για το τι είχε πραγματικά συμβεί. Η ΕΜΥ βεβαίως, σε συνεργασία με τον Δημόκριτο, παρακολουθούσε στενά το φαινόμενο του ραδιενεργού νέφους. Λόγω των νοτίων ανέμων που επικρατούσαν εκείνες τις μέρες, το νέφος κινήθηκε αρχικά προς την βόρεια Ευρώπη. Μετά άλλαξε η ροή των ατμοσφαιρικών κυμάτων και με τους βοριάδες που επικράτησαν στα μέσα της μεγάλης εβδομάδας, το νέφος έφτασε στην Ελλάδα. Ακολούθησαν βροχές που έριξαν τα ραδιενεργά απόβλητα, επηρεάζοντας κυρίως την βόρεια και κεντρική Ελλάδα. Λίγες ημέρες αργότερα το νέφος μετακινήθηκε προς Ιταλία, εγκαταλείποντας τον ελλαδικό χώρο.
Πέρασαν 25 χρόνια από εκείνη την καταστροφή που επηρέασε ολόκληρη την Ευρώπη, και φέτος ακολούθησε το ατύχημα στη Φουκουσίμα. Ένα ατύχημα, που ολόκληρη η επιστημονική κοινότητα το θεωρούσε αρχικά πολύ μικρότερης κλίμακας από αυτό του Τσερνόμπιλ. Λόγω και της μεγάλης απόστασης από την Ευρώπη  και την πατρίδα μας, οι αρχικές εκτιμήσεις μιλούσαν για ένα ατύχημα με περιορισμένη διαρροή ραδιενέργειας που τελικά θα επιβάρυνε μόνο τους ανθρώπους και το περιβάλλον της περιοχής γύρω από το πυρηνικό εργοστάσιο. Δυστυχώς αυτές οι εκτιμήσεις απείχαν μακράν από την πραγματικότητα που ανακαλύψαμε λίγες εβδομάδες αργότερα. Το ατύχημα χαρακτηρίστηκε κλίμακας 7 και το ραδιενεργό νέφος, παρά την μεγάλη απόσταση, ταξίδεψε πάνω από τον βόρειο πόλο. Μέσω του ατλαντικού ωκεανού μπήκε στην κυκλοφορία των ατμοσφαιρικών κυμάτων που επηρεάζουν τη δυτική Ευρώπη, καλύπτοντας ολόκληρη την ήπειρο μας κατεβάζοντας μάλιστα και με βροχές τα ραδιενεργά απόβλητα. Αντίθετα στην Ελλάδα, οι μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν για το καίσιο 137 και το ιώδιο 131, έδειξαν ότι οι ποσότητες ραδιενεργών ισοτόπων που διαπιστώθηκαν ήταν σαφώς πάρα πολύ μικρές σε ολόκληρη την επικράτεια. Σε αυτό ευνόησε επίσης το γεγονός, ότι εκείνη η περίοδος δεν μας έφερε βροχές, για να πέσουν στο έδαφος ραδιενεργά ισότοπα. Όμως, το μέγεθος του ατυχήματος παραμένει μεγάλο, και οι κίνδυνοι εξίσου απειλητικοί.
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Πραγματοποιήθηκε ενημέρωση των μελών των Επιτροπών Προστασίας του Περιβάλλοντος και Έρευνας – Τεχνολογίας της Βουλής, η οποία κατέληξε σε ένα κοινό κείμενο συμπερασμάτων. Σε αυτό, αποτυπώθηκε μεταξύ άλλων η ειλικρινής συμπαράσταση της Ελλάδας στο δοκιμαζόμενο λαό της Ιαπωνίας και η προσήλωση της Ελλάδας στη μη χρήση πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα της χώρας. Επίσης τονίστηκε η ανάγκη άμεσων ελέγχων όλων των πυρηνικών εγκαταστάσεων που λειτουργούν σε Ευρωπαϊκές χώρες, όπως επίσης η έναρξη ενός σοβαρού διαλόγου σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, όσον αφορά την αυστηροποίηση της Κοινοτικής νομοθεσίας για την χρήση πυρηνικής ενέργειας
Στην Ελλάδα οφείλουμε να προβληματιστούμε σοβαρά για την κατάσταση των πυρηνικών εργοστασίων που βρίσκονται κοντά μας. Η πατρίδα μας περικλείεται από πυρηνικά εργοστάσια πεπαλαιωμένης τεχνολογίας – 25 και 30 ετών – που βρίσκονται στη Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουγγαρία και Σλοβενία. Από ανατολικά η Τουρκία σχεδιάζει την κατασκευή δύο εργοστασίων και πιθανόν τρίτου – το ένα στη Σινώπη και το άλλο στο Ακούγιου, που είναι δίπλα στο ρήγμα της Ανατολίας. Η χώρα μας - σε περίπτωση ενός εφιαλτικού πυρηνικού ατυχήματος – βρίσκεται από μετεωρολογικής άποψης στο κέντρο των επιπτώσεων, αφού η μεταφορά ραδιενέργειας λόγω των ανέμων θα την πλήξει πρώτη.
Κατά συνέπεια θεωρώ, ότι τώρα που πολλές χώρες της Ένωσης, όπως η Γερμανία και η Γαλλία αναθεωρούν ριζικά την ενεργειακή πολιτική τους και μειώνουν δραστικά την χρήση πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό τους μείγμα, οφείλουμε από πλευράς μας να θέσουμε στην Ένωση το θέμα της πυρηνικής ασφάλειας στις γειτονικές μας χώρες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε για παράδειγμα ότι η Τουρκία, που εδώ και πολλά χρόνια ζητά να ενταχθεί στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Οικογένειας, δεν συμμετέχει στο κοινοτικό πρόγραμμα πυρηνικής ασφάλειας και ακτινοπροστασίας. Πως λοιπόν σκοπεύει η πολιτεία να εξασφαλίσει την ασφάλεια των πολιτών από ενδεχόμενο πυρηνικό ατύχημα σε γειτονικό κράτος;
Καθώς ζούμε σε μία από τις πιο σεισμογενείς περιοχές του πλανήτη, οφείλουμε να πάρουμε ως αφορμή το τραγικό συμβάν στην Ιαπωνία και να ασκήσουμε τις απαραίτητες πιέσεις, ώστε η Ελλάδα να γίνει και να παραμείνει ασφαλής, αποτρέποντας τις γειτονικές μας χώρας να αναπτύξουν νέα πυρηνικά εργοστάσια αμφιβόλου επιπέδου ασφάλειας. Η Ελλάδα, μία χώρα ιδιαίτερα πλούσια σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οφείλει να εξετάσει και να δρομολογήσει ένα σωστό μείγμα ενεργειακής πολιτικής με τον ήλιο, τον άνεμο, τη γεωθερμία αλλά και το νερό, που θα παρέχει επάρκεια των ενεργειακών αναγκών και ασφάλεια για τους πολίτες και το περιβάλλον. Παρόλα αυτά, εάν οι πηγές που διαθέτουμε δεν αρκούν, θα πρέπει να ερωτηθούν οι ειδικοί πυρηνικοί φυσικοί και μηχανικοί επιστήμονες της χώρας μας για να περιληφθεί μελλοντικά η χρήση πυρηνικής τεχνολογίας  σε αυτό το μείγμα. Αλλά αυτό μπορεί να γίνει μόνο υπό την προϋπόθεση, ότι θα πληρεί τα υψηλότερα πρότυπα ασφαλείας και προστασίας που θα διαθέτει εκείνη την εποχή η επιστήμη και η πυρηνική βιομηχανία.    
Σας ευχαριστώ.