(Απόσπασμα Πρακτικών Ολομέλειας της Βουλής)
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μου θυμίζετε τα δελτία ειδήσεων που στο τέλος έβγαινα να πω τον καιρό για να ενημερώσω τον κόσμο.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φέτος η συζήτηση για την κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού πραγματοποιείται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, αν και αναμφίβολα καθορίζεται, τουλάχιστον σε οικονομικό επίπεδο, η μελλοντική πορεία της χώρας, περιέργως διαπιστώνω ένα μουδιασμένο ενδιαφέρον τόσο από τους πολίτες όσο ακόμη και από τους ίδιους τους Βουλευτές. Σίγουρα, δεν είναι η αδιαφορία για την οικονομική πορεία του τόπου. Σίγουρα, δεν είναι η βεβαιότητα πως όλα βαίνουν καλώς, οπότε για ποιο λόγο να ασχοληθούμε; Δεν είναι αυτά τα αίτια. Θεωρώ ότι αυτό το μούδιασμα προέρχεται από την πρωτόγνωρη ανασφάλεια που νιώθουν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες σήμερα. Υπάρχει μεγάλη αγωνία για την πορεία μας στο μέλλον και αυτό διότι όλοι μας, άνευ εξαιρέσεων και ασχέτως σε ποιο πολιτικό χώρο ανήκουμε, αντιλαμβανόμαστε πλήρως τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα στην οποία βρισκόμαστε.
Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία μας η εθνική μας αξιοπρέπεια αιμορραγεί ακατάπαυστα. Σήμερα που διανύουμε τις πρώτες μέρες του Δεκεμβρίου, ενός μήνα που ταυτίζεται με την εορτή των Χριστουγέννων και τον ιδιαίτερο συμβολισμό χαράς και αγάπης, σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι δεν μπορούν πια να αυτοσυντηρηθούν. Ζουν σε νοικοκυριά υπερχρεωμένα, χωρίς εισόδημα, σε πολλές περιπτώσεις χωρίς θέρμανση –αν και τελευταία ο καιρός τα πάει καλά- και σίγουρα χωρίς τη δυνατότητα να προσφέρουν έστω και το παραμικρό δώρο αγάπης στο παιδί ή στο εγγόνι τους. Την ώρα που σε άλλες πόλεις ο κόσμος βγαίνει στους φωτισμένους δρόμους και καταστήματα ώστε να ψωνίσει τρόφιμα και δώρα για να γιορτάσει τη θεία γέννηση, στην πατρίδα μας τίποτα δεν θυμίζει αυτή τη γιορτινή εποχή. Αντιθέτως καταγράφεται ραγδαία αύξηση των τοξικομανών, των αυτοκτονιών, ακόμη και της πορνείας.
Αυτή η εικόνα, αυτή η πραγματικότητα είναι τουλάχιστον εξοργιστική. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή πιστωτική κρίση που έφερε τη σκληρή λιτότητα, που συρρίκνωσε την εθνική οικονομία, που αύξησε τα χρέη μας και οδήγησε στη σημερινή κοινωνική ανέχεια, έχει ταυτότητα. Είναι σημαντικό τις δύσκολες ώρες να εντοπίζει κανείς τα λάθη που τον οδήγησαν ως εδώ.
Ο λαός μας έχει ένα πολύ σοφό ρητό, το «δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού». Για να μην διαπράξουμε λοιπόν το ίδιο λάθος πρέπει να θυμηθούμε ότι η αδράνεια της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και οι δηλώσεις για κίνδυνο χρεοκοπίας, για Τιτανικό, για διεφθαρμένη χώρα ήταν τα αίτια που εκτόξευσαν τα επιτόκια δανεισμού, που προκάλεσαν αναταραχή και ξύπνησαν τις κερδοσκοπικές ορέξεις των διεθνών αγορών.
Έχω πει ξανά σε παλαιότερη ομιλία μου, αλλά θα το ξανατονίσω, ότι η Κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου είχε αποφασίσει πολύ πριν από την 23η Απριλίου 2010 και το γνωστό διάγγελμα από το Καστελόριζο, να προσφύγει η Ελλάδα στο ΔΝΤ. Ο κ. Στρος Καν, ο κ. Σαχινίδης, ο κ. Παπακωνσταντίνου και πολλά άλλα στελέχη από το ΠΑΣΟΚ γνώριζαν ήδη από το φθινόπωρο του 2009 ότι η πρόθεση του Γιώργου Παπανδρέου ήταν η Ελλάδα να οδηγηθεί στο Μνημόνιο. Στις 6 Μαΐου λοιπόν και αφού προηγουμένως είχε φουσκώσει λογιστικά το έλλειμμα, υπό την απειλή του «ή ψηφίζουμε ή χρεοκοπούμε» έριξε την πατρίδα μας στο φαύλο κύκλο της λιτότητας και της ανέχειας.
Η Νέα Δημοκρατία εξ αρχής είχε προειδοποιήσει για τους κινδύνους μιας υπαγωγής της χώρας σε λύσεις τύπου ΔΝΤ και Μνημονίου. Υποβάλαμε εγκαίρως εναλλακτικές ολοκληρωμένες προτάσεις για την καταπολέμηση της ύφεσης και τη δημιουργία εσόδων. Προτείναμε διαρθρωτικές αλλαγές για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και την κεφαλαιοποίηση της ανενεργού ακίνητης περιουσίας του κράτους.
Σας θυμίζω ότι σε μέτρα διαρθρωτικών αλλαγών, περιστολής δαπανών και αξιοποίησης της περιουσίας που ήταν στη σωστή κατεύθυνση, συμφωνήσαμε από την αρχή. Όμως, στο λάθος η Νέα Δημοκρατία στάθηκε διαχρονικά απέναντι και όλα όσα σας είπαμε επαληθεύτηκαν.
Δεν μας ακούσατε και από τότε μπήκαμε σε ραγδαία ύφεση και το χρέος εκτινάχθηκε.
Ακολούθησε το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που έφερε νέα φοροεισπρακτικά μέτρα και που η Κυβέρνηση νομοθέτησε πάλι υπό την απειλή του ή ψηφίζουμε ή χρεοκοπούμε. Στις 21 Ιουλίου η Ευρωζώνη φοβούμενη εξάπλωση κρίσης αποφάσισε το κούρεμα του ελληνικού χρέους κατά 21%. Αυτή η απόφαση κατά τον κ. Βενιζέλο έβαλε πάτο στο βαρέλι. Η Κυβέρνηση πανηγύρισε για μία ακόμη φορά ότι μας έσωσε και πήγε καλοκαιρινές διακοπές.
Δεν πέρασαν παρά λίγες μόνο εβδομάδες και η Τρόικα παρουσίασε έκθεση-βόμβα για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους αποκαλύπτοντας ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν, ότι τα δημοσιονομικά στοιχεία επιδεινώνονται και ότι παρά τις ρητές δεσμεύσεις της Κυβέρνησης οι αποκρατικοποιήσεις και οι διαρθρωτικές αλλαγές δεν γίνονται.
Σαν επακόλουθο, αφού το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν είχε σώσει τη χώρα, ήρθε στις 26 Οκτωβρίου νέα ευρωπαϊκή συμφωνία για κούρεμα 50% και ένα νέο δανειακό πρόγραμμα. Έρχεται μετά ο κ. Παπανδρέου και ενώ είχαν κορυφωθεί οι κοινωνικές αντιδράσεις και τα προβλήματα διακυβέρνησης, εξαπολύει την τορπίλη του δημοψηφίσματος. Αυτό που ακολούθησε είναι γνωστό σε όλους.
Ανέλαβε η μεταβατική Κυβέρνηση υπό τον κ. Παπαδήμο για να εξασφαλίσει την 6η δόση και την εφαρμογή των αποφάσεων του Οκτωβρίου. Εάν δεν είχε προκύψει η μεταβατική αυτή Κυβέρνηση και επαναλαμβάνω, ότι ονομαστικά πρέπει να τη λέμε αποκλειστικά μεταβατική, σήμερα, 4 Δεκεμβρίου η Ελλάδα, ενδεχομένως να διακινδύνευε την έξοδό της από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Ερχόμαστε στο σήμερα. Μπροστά μας έχουμε τον Προϋπολογισμό του 2012. Είναι στην ουσία ένα μείγμα οικονομικής πολιτικής που αφενός μεν, θα προσπαθήσει να διορθώσει τα καταστροφικά αποτελέσματα της οικονομικής πολιτικής που εφάρμοσε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. την περασμένη διετία και αφετέρου, θα εκπληρώσει τα συμφωνηθέντα της 26ης Οκτωβρίου που είναι προαπαιτούμενο για να συνεχίσει ο δανεισμός της χώρας.
Ανέφερα τα καταστροφικά αποτελέσματα της οικονομικής πολιτικής ΠΑ.ΣΟ.Κ. την περασμένη διετία γιατί πρέπει να καταλάβουμε ότι το 2011 προβλεπόταν: Πρώτον, μικρότερη ύφεση, δεύτερον, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των φορολογικών μηχανισμών και τρίτον, αποτελεσματικότερη καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Αυτά, όμως, δεν έγιναν ποτέ.
Η Τράπεζα της Ελλάδας μόλις προ ολίγων ημερών πιστοποίησε ότι η δυναμική του χρέους παραμένει δυσμενής και η ύφεση είναι βαθύτερη αφού εκτιμάται ότι θα κλείσει στο 5,5% από το 3% που ήταν πέρυσι. Μεγαλύτερη ύφεση σημαίνει λιγότερα έσοδα για το κράτος. Κατά συνέπεια η κακή εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2011 επηρεάζει τον Προϋπολογισμό του 2012 στον οποίο μεταβιβάζει όλες αυτές τις υστερήσεις και τα προβλήματα.
Δεν θέλω να κουράσω επαναλαμβάνοντας τα ίδια στοιχεία και αριθμούς που έχουν αναφέρει οι Εισηγητές μας. Αυτό, όμως, που θέλω να τονίσω είναι ότι προφανώς ο Προϋπολογισμός του 2012 καταρτίστηκε με έναν κάπως ανορθόδοξο τρόπο. Δηλαδή, ξεκίνησε από ένα πολύ φιλόδοξο επιθυμητό αποτέλεσμα που θέλει να πετύχει. Αναφέρω το στόχο για φορολογικά έσοδα 53 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή 4 δισεκατομμύρια περισσότερα απ' όσα μάζεψε εφέτος καθώς και τη μείωση του ελλείμματος στο 5,4% του ΑΕΠ από το 9% που είναι σήμερα, δηλαδή μία μείωση 8,2 δισεκατομμυρίων.
Αυτή τη μεθοδολογία την ονόμασα ανορθόδοξη, καθώς αποδεδειγμένα η χώρα σήμερα πάσχει από αναπτυξιακή προοπτική. Οπότε για να πετύχει τους στόχους μένει η φορολόγηση και η περιστολή δαπανών. Συνταγή που επιδείνωσε ραγδαία τα τελευταία δύο χρόνια την ύφεση όταν δεν συνοδεύεται από ενέσεις ρευστότητας στην αγορά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς κυρώνουμε τον Προϋπολογισμό και στηρίζουμε τη μεταβατική Κυβέρνηση, διότι της αναθέσαμε συγκεκριμένο και χρονικά περιορισμένο ρόλο και αποστολή. Οι ενστάσεις, όμως, όπως τις έχουμε καταθέσει, παραμένουν.
Οφείλουμε να δούμε το πρόβλημα στη σωστή του διάσταση. Λέμε ναι στη δημοσιονομική εξυγίανση. Λέμε «ναι» στη φορολογική δικαιοσύνη. Λέμε «ναι» στην ενίσχυση της ρευστότητας και στον αυστηρό έλεγχο των δημοσίων δαπανών. Λέμε «ναι» σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως για παράδειγμα στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση, που δυστυχώς δεν έχει προχωρήσει σωστά.
Πάνω απ' όλα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέμε ένα μεγάλο «ναι» στην κοινωνική συνοχή. Η χώρα δεν θα βγει μόνη της από την ύφεση και το Μνημόνιο. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες πολίτες θα τη βγάλουν. Πρώτα, λοιπόν, πρέπει να κοιτάξουμε τους πολίτες για να μπορέσουν και αυτοί με τη σειρά τους να βοηθήσουν την προσπάθεια. Κράτος χωρίς πολίτες, δεν μπορεί να υπάρξει.
Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση για τη διάσωση της χώρας θα πρέπει να γίνει με εντολέα τους πολίτες και εντολοδόχο μία νέα Κυβέρνηση, που θα είναι προφανώς της Νέας Δημοκρατίας. Μόνο τότε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα θα μπορέσουν να πραγματοποιηθούν οι διαρθρωτικές αλλαγές και η δημοσιονομική εξυγίανση πάντα με όχημα την ανάπτυξη και πάντα εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας στην οποία βρισκόμαστε.
Σας ευχαριστώ πολύ.
