Με αφορμή τη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εργασίας για την κοινωνική οικονομία και την κοινωνική επιχειρηματικότητα, ο βουλευτής Αττικής και Αναπληρωτής Τομεάρχης Περιβάλλοντος της Νέας Δημοκρατίας κ. Νίκος Καντερές έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Oι θεσμοί της κοινωνικής οικονομίας και των κοινωνικών επιχειρήσεων αποτελούν για τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού βασικό πυλώνα στήριξης, καθώς σε περίοδο παρατεταμένης οικονομικής ύφεσης και χαμηλής απασχόλησης θωρακίζουν τον κοινωνικό ιστό που δοκιμάζεται τόσο σκληρά. Η κοινωνική οικονομία προσφέρει ευκαιρίες για να δημιουργηθούν νέες θέσεις απασχόλησης, κυρίως για ευπαθείς ομάδες και να αντιμετωπισθεί δραστικά η υψηλή ανεργία σε περιοχές που αντιμετωπίζουν κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας. Επίσης, μπορεί να συμβάλει στην παροχή σύγχρονων, ποιοτικών κοινωνικών υπηρεσιών, ιδιαιτέρως στην καινοτομία, στην προώθηση εναλλακτικών μορφών επιχειρηματικότητας και να προωθήσει συνολικά την τοπική ανάπτυξη.
Δυστυχώς η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν δείχνει να το αντιλαμβάνεται αυτό. Έχουμε φτάσει σήμερα σαν χώρα σε ένα οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο, αφού τα επαναλαμβανόμενα φοροεισπρακτικά μέτρα της Κυβέρνησης στέρεψαν την αγορά από ρευστό και τους πολίτες από την δυνατότητα να ανταπεξέλθουν στις βασικές τους υποχρεώσεις. Η ανεργία έχει ξεπεράσει πλέον το 16%, με σταθερά ανοδικές τάσεις από πέρυσι που έχουν ξεπεράσει το 22%, ενώ για τους νέους ηλικίας 20 έως 30 ετών ο εφιάλτης της ανεργίας αγγίζει ορατά πια το 50%. Αντί λοιπόν η Κυβέρνηση να αξιοποιήσει τον θεσμό της κοινωνικής οικονομίας, παρουσιάζει με ενάμιση έτος καθυστέρηση ένα νομοσχέδιο γεμάτο πολυπλοκότητες και ασάφειες, που απέχει μακράν από το ευρωπαϊκό πρότυπο της κοινωνικής οικονομίας, που αντιπροσωπεύει περίπου δύο εκατομμύρια επιχειρήσεις, και απασχολεί περίπου έντεκα εκατομμύρια εργαζόμενους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Διαπιστώνουμε με απογοήτευση, ότι η θεσμική κατοχύρωση νέων μορφών οικονομικής δραστηριότητας με κοινωνικούς στόχους, δεν θα πετύχει αφού η Κυβέρνηση αδυνατεί να θεσμοθετήσει και να θωρακίσει σωστά τον θεσμό της κοινωνικής οικονομίας, σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από μεγάλη ανεργία, από κοινωνικό αποκλεισμό, από ανεπάρκεια των δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών και από κίνδυνο κατάρρευσης της κοινωνικής συνοχής
