Το εν λόγω νομοσχέδιο που συζητείται σήμερα αφορά εξαιρετικά σημαντικά ζητήματα, που επηρεάζουν άμεσα το μέλλον ολόκληρης της χώρας. Πρώτο σημείο κριτικής: το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να συγκεντρώσει όλα όσα αφορούν τον ενεργειακό σχεδιασμό της Ελλάδας σε ένα πολυνομοσχέδιο 198 άρθρων, στοχεύοντας στην ψήφιση του σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και με εξαιρετικά εσπευσμένες διαδικασίες. Αυτό όμως ενέχει πολλούς κινδύνους. Ειδικά όταν τέτοια θέματα μείζονος σημασίας τελικά δεν συζητιούνται διεξοδικά στα πλαίσια της κοινοβουλευτικής διαδικασίας αλλά περισσότερο αποφασίζονται με την μέθοδο του «ράβε – ξήλωνε» ανάμεσα στην Κυβέρνηση και του σκληρού κομματικού του πυρήνα, ώστε να μην θιγούν τελικά τα προνόμια κάποιων λίγων από την απελευθέρωση της ενέργειας.
Δεύτερο σημείο κριτικής: Όσα μαθαίνουμε για την διαμόρφωση και εφαρμογή μιας ολοκληρωμένης εθνικής ενεργειακής πολιτικής προέρχονται από διαρροές στον τύπο. Αντί τους προηγούμενους 22 μήνες να πραγματοποιηθεί μία σοβαρή συζήτηση που να θέτει συγκεκριμένους στόχους για την χώρα, ακούμε αποσπασματικές κυβερνητικές εξαγγελίες χωρίς να γνωρίζουμε ποιοι και πώς παίρνουν αυτές τις αποφάσεις. Έτσι για παράδειγμα ακούσαμε ότι δρομολογείται η σύσταση φορέα υδρογονανθράκου, για να διαπιστωθεί η δυνατότητα εξεύρεσης πιθανών κοιτασμάτων, χωρίς όμως να έχει προηγηθεί καμία ουσιαστική κουβέντα. Αντίστοιχη στάση υπήρξε στο θέμα για τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, που παρουσιάστηκε σαν σχεδίου νόμου δυο φορές στο Υπουργικό Συμβούλιο αλλά τελικά δεν έβρισκε ποτέ το δρόμο του προς τη Βουλή. Τρίτο σημείο κριτικής: Ενώ η Ευρωπαϊκή νομοθεσία προέβλεπε να ενσωματωθεί συγκεκριμένο πρότυπο εφαρμογής της ενεργειακής απελευθέρωσης, το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε τελικά έναν άλλο συνδυασμό αμφιβόλου κοινοτικής νομιμότητας και αποτελεσματικότητας. Εμείς δε συμφωνούμε με το προτεινόμενο μοντέλο, αφού σε καμία περίπτωση δεν λύνει τις υφιστάμενες στρεβλώσεις της αγοράς. Αντίστοιχα στρεβλή είναι βέβαια και η στάση της Κυβέρνησης στο ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ. Εξήγγειλε την ιδιωτικοποίηση της, με τη διάθεση του 17% των μετοχών που κατέχει το δημόσιο. Αν αφήσουμε στην άκρη το επικοινωνιακό παιχνίδι που παίχτηκε με τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ όταν ψηφίστηκε το Μεσοπρόθεσμο, βλέπουμε ότι στο θέμα της ΔΕΗ η Κυβέρνηση έρχεται σταδιακά όλο και πιο κοντά στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας. Εμείς δηλώσαμε εξ αρχής ότι πρώτα πρέπει να προηγηθεί η ολοκλήρωση της απελευθέρωσης της ηλεκτρικής ενέργειας με τον διαχωρισμό των μονοπωλιακών δραστηριοτήτων και μετά να ακολουθήσει η όποιας μορφής ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ με διατήρηση του δημόσιου ελέγχου της. Εμείς επιθυμούμε μια δυνατή ΔΕΗ που να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε μια υγιής ανταγωνιστική αγορά με τη συνεργασία στρατηγικού επενδυτή για τις ανταγωνιστικές δραστηριότητες. Στο ζήτημα της απελευθέρωσης της αγοράς φυσικού αερίου, είμαστε υπέρ ενός πλαισίου ορθολογικής απελευθέρωσης και την ιδιωτικοποίηση της Δ.Ε.Π.Α.. Θεωρούμε στρατηγικό στόχο την εξυπηρέτηση εθνικών συμφερόντων και την περαιτέρω διείσδυση του εν λόγω καυσίμου στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας προς όφελος των καταναλωτών. Στο ζήτημα της προώθησης της έρευνας, εξόρυξης και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χώρα μας, θεωρούμε ότι πρόκειται για μείζον εθνικό θέμα και είμαστε υπέρ αυτής. Αντίστοιχες πρωτοβουλίες είχαν αναληφθεί εξάλλου και από τη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Τέλος, οι διατάξεις που αφορούν την υλοποίηση του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, μας βρίσκουν σύμφωνους, καθώς πρόκειται για μια στρατηγική που ακολούθησε η Νέα Δημοκρατία προς εξασφάλιση οικονομικών, αναπτυξιακών και εθνικών ωφελημάτων για τη χώρα. Κρίνουμε θετικά τη στροφή 180 μοιρών της Κυβέρνησης, από την γνωστή προεκλογική στάση του σημερινού Πρωθυπουργού, που αμφισβητούσε τα συμφέροντα της Ελλάδος, μιλώντας για επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας, προβάλλοντας δήθεν περιβαλλοντικές «πράσινες ανησυχίες». Τα ζητήματα στο υπό συζήτηση σχέδιο νόμου είναι πραγματικά μείζονος σημασίας. Δεν διαφωνούμε με το γενικότερο πνεύμα και τους βασικούς άξονες. Έχουμε όμως σοβαρές ενστάσεις και επιφυλάξεις σε επιμέρους άρθρα, τα οποία είναι λάθος και απαξιώνουν τις ενεργειακές προτεραιότητες της χώρας. Δεν είναι λογικό η Κυβέρνηση να διαχειρίζεται το ενεργειακό μέλλον της χώρας με συμβιβασμούς και υποχωρήσεις, διότι αξιωματούχοι της προσπαθούν να εφαρμόσουν τις ευρωπαϊκές Οδηγίες με τέτοιο τρόπο, ώστε να μη θιγούν εσωτερικές ισορροπίες στο ΠΑΣΟΚ. Προτεραιότητα έπρεπε να είναι η λύτρωση της χώρας από το αδιέξοδο της ύφεσης. Δυστυχώς αυτό η Κυβέρνηση δεν δείχνει να το αντιλαμβάνεται.»
